Vliegeren

Ik woon sinds 1995 in São Paulo en in die ruim 20 jaar zijn veel zaken hier veranderd, eigenlijk is vrijwel alles veranderd, maar vanmorgen viel mij iets op dat in al die 20 jaar nog niet is veranderd. Wat zeg ik, sinds de eerste keer dat ik in Brazilië kwam in 1980, met een zeeschip in de haven van Santos, is hetgeen wat ik vanmorgen waarnam nog steeds hetzelfde, namelijk; vliegeren.

Vliegeren ? Ja, vliegeren.
Iedereen gebruikt, of liever gezegd, iedereen maakt zijn eigen vlieger. Ook in het formaat en de vorm zit weinig variatie, eigenlijk zijn alle vliegers hier allemaal hetzelfde.

Hetzelfde formaat, hetzelfde materiaal en dat in dit gigantische land. Van Noord tot Zuid, van Oost tot West overal vindt je dezelfde vliegers, en dat al zeker 35 jaar.

Nog een interessant gegeven dat vrijwel alleen jongens vliegeren, meisjes doen daar niet aan mee. Jongens, vanaf 6 á 7 jaar tot volwassenen mannen aan toe doen aan vliegeren. Je ziet de vliegers vrijwel elke dag na schooltijd boven de woonwijken zweven.
Ook zie je restanten hangen aan elektriciteitsbedrading, daken, schoorstenen, bomen en andere hoge punten waar de vliegers achter blijven hangen.

Dan vraag ik me af, waarom zijn ze allemaal hetzelfde ?
Het vliegeren wordt vrijwel alleen gedaan door de armere bevolking, dus moet de vlieger goedkoop zijn. Dat is dus een reden dat ze van papier gemaakt worden.
Maar dan het formaat ? Waarom gebruikt iedereen hetzelfde formaat ? Misschien ook ten gevolge van het gebruikte materiaal?
Wie het weet mag het zeggen.
Wat ik wel weet, dat over 35 jaar, nog steeds gevliegerd zal worden, met dezelfde vliegers, en van hetzelfde materiaal. Sommige zaken zijn nu eenmaal hoe ze zijn, en is er geen stimulans om dat te veranderen.